ÂRÂM-GÜZİN >> Osmanlıca <> Türkçe, Osmanlıca Sözlük, Osmanlıca Türkçe Sözlük, Online Osmanlıca Sözlük

Genel Arama

Çeviri

Eski Arayüz

Web Arama

Çeviri Kısayolları:

Google Translate

Osmanlıca » Türkçe

Yukarı

ÂRÂM-GÜZİN	f. Dinlenmek için oturan, istirahat eden, dinlenen.

Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar

Yukarı

ÂRÂM	(İrem. C.) Çölde, sahrada konulan hususi nişan.
ÂRÂM	f. Durma, dinlenme. * Yerleşme, rahat etme, karar kılma. * Eğlenme.
ÂRÂM-BAHŞ	f. Dinlendirici, dinlendiren, ârâm veren.
ÂRÂM-CÛ	f. Dinlenmek isteyen.
ÂRÂM-CÛYANE	f. Dinlenmek isteyene yakışır şekilde.
ÂRÂM-GÂH	f. Dinlenilecek yer.
ÂRÂM-GÂR	Hiçbir sıkıntısı olmayan, rahat yaşayan adam.
ÂRÂM-I CÂN	Gönül rahatı. * Sevgili, sevilen güzel.
ÂRÂM-I DİL	Sevgili, sevilen güzel. * Gönül rahatı.
ARÂM-RÜBA	f. Sıkıntı veren, istirahatı bozan, rahatı kaçıran.
ARÂM-SAZ	f. Yerleşen, oturan.
ARÂM-SÛZ	f. Huzuru bozan, rahatsızlık veren.
ASHÂB-I GÜZİN	Mümtaz ve en meşhur sahâbeler.
BİH-GÜZİN	f. Sarraf. * Bir şeyin en güzelini seçen.
CİHAR-I YAR-I GÜZİN	f. Dört halife: Hz. Ebu Bekir, Hz. Ömer, Hz. Osman ve Hz. Ali (R.Anhüm)
DEREM-GÜZİN	f. Sarraf.
DİL-ÂRÂM	f. Gönül eğlendirici, kalbe rahatlık veren. Gönül okşayan.
GÜZÎN	(Bak: Güzîde)
NÂZİK-GÜZİN	f. Çok nâzik. Seçkin, nâzik.
VAHDET-ÂRÂM	f. Dinlendirici, rahat yer.