Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| ŞÖHRET |
Ad yapma. Ün. Şân. * Hadis ilminde: Meşhur hadis mânasında kullanılır.(Ey şân ve şerefi, nam ve şöhreti
isteyen adam! Gel, o dersi benden al. Şöhret ayn-i riyâdır. Ve kalbi öldüren zehirli bir baldır. Ve insanı
insanlara abd ve köle yapar. O belâ ve musibete düşersen $ de, o belâdan kurtul. M.N.) |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| HARÎS-İ ŞÖHRET |
şöhret ve nam düşkünü. |
|
| İKTİSAB-I ŞAN Ü ŞÖHRET |
Şan ve şöhret kazanma, meşhur olma. |
|
| ŞÖHRET-İ KÂZİBE |
Geçici şöhret. Yalancı dünyalık, fâni şöhret. Aldatıcı nâm. |
|
|
|