Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| AŞNA-YAN |
(Aşnayî. C.) f. Dostluklar, âşinalıklar, haberdarlıklar. |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| AŞNA |
f. Yüzücü. * Yüzme. * Tanıyan, yabancı olmayan. (Bak: Aşina) |
|
| LİSAN-ÂŞNÂ |
f. Lisan bilir. Yabancı dil bilen. |
|
| NA-AŞNA |
f. Bilinmeyen, yabancı. |
|
| NABIZ-ÂŞNÂ |
f. Nabızdan anlayan. Mizaç bilen. Karşısındakinin zayıf taraflarını bilen. |
|
| NABZ-AŞNA |
f. Nabızdan anlayan, mizac bilen. |
|
| RAZ-AŞNA |
f. Bir sırrı bilen. |
|
|
|