| AŞÛB-ENGİZ |
f. Karışıklığa medar olan, kargaşalığa sebebiyet veren. |
|
| ATEŞ-ENGİZ |
f. Dağlama aleti. * Mc: Fesatçı, ifsad yapan. |
|
| AZAB |
Dünyada işlenen suç ve kabahate karşılık olarak âhirette çekilecek ceza. * Eziyet. Büyük sıkıntı. Şiddetli
elem. |
|
| AZAB-I CEHENNEM |
Cehennem azabı. * Mc: Büyük ıztırab, sıkıntı. |
|
| BÜKÂ-ENGİZ |
f. Ağlatıcı. Gözyaşı döktürücü. |
|
| DEHŞET-ENGİZ |
f. Çok dehşet verici. Çok korkutucu. |
|
| ENGİZ |
f. Koparan, karıştıran, tahrib eden. |
|
| ESRAR-ENGİZ |
f. Esrarlı, gizli, ürperti verici. |
|
| FÂCİA-ENGİZ |
Fâcialı. Çok acıklı. |
|
| FERAH-ENGİZ |
f. Meşhur bir cins lâle. |
|
| FESAD-ENGİZ |
Fesad koparan. Fesad çıkaran. Karışıklık çıkaran. |
|
| FİTNE-ENGİZ |
f. Fitne çıkaran. |
|
| GİRYE-ENGÎZ |
f. Ağlatacak sebep, ağlamaya sebep olan. |
|
| HACLET-ENGİZ |
f. Utandırıcı, sıkıltıcı. |
|
| HAYAT-ENGİZ |
f. Yaşamaya zorlayan, yaşatan. |
|
| HAYRET-ENGİZ |
f. Hayret veren. Hayret içinde bırakan. |
|
| HEMGÂME-İ AZAB |
Azab zamanı. |
|
| HEVL-ENGİZ |
f. Korkunç korkulu. |
|
| HÎZAB-ENGİZ |
f. Dalga kaldıran. |
|
| HÜZN-ENGİZ |
f. Hüzün veren. Keder verici. |
|