Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| BİNA |
f. Gören, görücü. * Göz. |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| BİNA EMİNİ |
İnşaatı kontrol eden. |
|
| BİNA' |
(C.: Ebniye) Yapı, ev. Yapma, kurma. * Gr: Müteaddi, lâzım, meçhul, mütavaat gibi fiillerin esasını mevzu
yapan kitab. |
|
| BİNA-DİL |
f. Basiretli. Kalbi hakikatı kavrayan. |
|
| BİNA-YI MECHUL |
Fiilde fâilin, öznenin meçhul olması hâli. Meselâ: "Yazmak" fiilinin binâ-yı meçhulü olan "yazıldı" kelimesinde
olduğu gibi. Fiilde fâilin belli olması hâlinde de "binâ-yı malûm" denir. "Nuri yazdı" gibi. |
|
| NA-BİNA |
(C.: Na-binayan) Kör, a'mâ, gözleri görmez. Anadan doğma kör. |
|
|
|