| DİL-NÜVAZ |
Gönül okşayan. |
|
| GARİB |
(A, uzun okunur) Batan. Gurub eden. * İki omuz arası. * Devenin hörgücüyle boynu arası. |
|
| GARİB(E) |
Hayret verici. Tuhaf. * Kimsesiz. Zavallı. * Gurbette olan. |
|
| GARİB-ÜD DİYÂR |
Memleketin yabancısı. |
|
| MERD-İ GARİB |
Yabancı yerlere, gurbete düşmüş kişi. |
|
| MİDE-NÜVAZ |
Mide okşayan (maydanoz). |
|
| NÜVAZ |
f. "Okşayıcı, taltif edici, iyi edici" mânâsına kelimenin sonuna gelebilir. |
|
|