| İFNA-Yİ MAÂL |
Malını sarfetme, malını ifnâ etme. |
|
| İFTİHAR |
Övünmek. Kendini beğenircesine kendinden ve yaptıklarından bahsetmek. * Başkasının iyi bir hali ile
sevinmek. (Bak: Tahdis-i ni'met) |
|
| İFTİHAR MADALYASI |
Padişaha sadakat gösterenlere, tarım ve san'atın ilerlemesine çalışanlara, yangın ve sâri hastalık anında
devlet ve millete büyük hizmetleri dokunanlara verilmek üzere II. Abdülhamid'in irade-i seniyesiyle altın ve
gümüşten olmak üzere çıkarılan madalya. (1886 ve 1887) Madalyanın ön yüzünde yukarı kısmında şualar
içinde tuğra ve alt kısmında Osmanlı arması; diğer yüzünde defne dalı arasında bir boş saha vardır. Buraya,
madalyanın sahibi olacak şahsın adı yazılırdı. Kırmızı renkli kurdele ile göğsün sol tarafına takılırdı. Sahibinin
ölümünde vereseye intikal etmez, hükümete geri verilirdi. |
|
| MA-BİHİ-L-İFTİHAR |
Kendi ile ve onunla iftihar edilecek şey. |
|
| MAAL |
Yükseklik. İlerilik. Şereflilik. |
|
| MAAL-ESEF |
Yazık ki. Maalesef. |
|
| MAAL-FARIK |
Yanlış olarak. Farklı olarak. Farklı olmakla beraber. |
|
| MAAL-FARZ |
Farzedilerek. Doğruluğu kabul edilmekle. Kabul edilmiş sayılmakla. |
|
| MAAL-GAYR |
Başkası ile birlikte. Gayrısı ile. |
|
| MAAL-KERAHE |
Kerih, çirkin, kötü olmakla beraber. Kerahetle beraber. Mekruh olarak. |
|
| MAAL-KİFAYE |
Kâfi olmakla, yetmekle beraber. |
|
| MAAL-MEMNUNİYYE |
Memnun olmak suretiyle. İsteyerek. Gönül rızası ile. Memnuniyetle. |
|