Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| NÜCUM |
Tulu' etmek, doğmak. * Görünmek, zuhur etmek. |
|
|
|
| NÜCUM |
(Necm. C.) Yıldızlar. |
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| EDBAR-ÜN NÜCUM |
Fecirden evvel kılınan iki rek'at nafile namaz. |
|
| İLM-İ NÜCUM (İLM-İ TENCİM) |
İlm-i Ahkâm-ı Nücum da denir. Yıldızların ahvalinden, hareketlerinden mâna çıkarmağa çalışmak ve
araştırmak ilmidir. |
|
| NÜCUM-PEREST |
f. Yıldıza tapanlar. |
|
| NÜCUM-U SÂKIBE |
Işığıyla karanlığı delip geçen yıldızlar. |
|
| NÜCUM-U SEYYARE |
Seyyar, gezici yıldızlar. |
|
| ÜMM-ÜN NÜCUM |
Gök. Sema. |
|
|
|