Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| TABİ' |
Birinin arkası sıra giden, ona uyan. Boyun eğen. İtaat eden. * Gr: Kendinden evvelki kelimeye göre hareke
alan. * Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm'ı görmüş olanları, ashabını görüp, onlardan hadis dinlemiş
olan. |
|
|
|
| TABİ' |
Kitap basan, tab'eden. Kitap bastıran. Matbaacı. Editör. |
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| BÎ-TABÎ |
f. Halsizlik, tâkatsizlik, bîtablık. |
|
| TEZADD-I TÂBİ' |
Sonradan gelenin, tâbi olanın zıt olması. Tâbi olanın zıt oluşu. |
|
|
|