| ANBER-EFŞAN |
f. Anber saçan. |
|
| ASTİN-EFŞAN |
f. Yen silken. * Mc: Vazgeçen. |
|
| ATEŞ-EFŞÂN |
f. Ateş saçan. |
|
| BERK-EFŞAN |
f. şimşek saçan. |
|
| CAN-EFŞAN |
f. Bir dâvâ uğrunda canını veren, canını feda eden. |
|
| DEHŞET-EFŞAN |
f. Korkunç, korku ve dehşet saçan, ürkütücü. |
|
| DÜRR-EFŞAN |
f. İnci serpen. Söylediği sözler inci olan ağız. |
|
| EŞK-EFŞAN |
f. Çok ağlayan, gözyaşı döken. |
|
| FERAH-EFŞAN |
(Ferah-feşân) f. Sevinç veren, ferah saçan. |
|
| FÜRUG-EFŞAN |
f. Işık saçan. |
|
| GAYZ-EFŞAN |
f. Hiddetli, öfkeli, kızgın. |
|
| GEVHER-EFŞAN |
f. Cevher saçan. |
|
| MÜŞK-EFŞAN |
f. Misk saçan. |
|
| NEMEK-EFŞAN |
f. Tat veren. Lezzetlendiren. * Tuz serpen. |
|
| ZEHR-EFŞAN |
f. Zehir saçan. |
|
| ZİYA-EFŞAN |
f. Işık saçan, ziya saçan. |
|