| CELÂ-YI VATAN |
Doğduğu yerden ayrılma. |
|
| EBNÂ-YI VATAN |
Vatan evlâtları. |
|
| EVLÂD-I VATAN |
Vatan çocukları. |
|
| FELÂH-I VATAN |
Vatanın kurtuluşu. Vatanın selâmeti. * Tar: 10 Şubat 1920'de İstanbul Mebuslar Meclisi'nde teşekkül etmiş
olan bir grup. |
|
| FİKR-İ VATAN |
Vatan düşüncesi, vatan fikri. |
|
| HÂRİC-İ VATAN |
Vatanın harici. |
|
| HÂRİS-İ VATAN |
Vatanın koruyucusu, vatanın bekçisi. |
|
| HIYANET-İ VATAN |
Vatan hainliği. Vatana hıyanet etme. |
|
| HUBB-UL VATAN |
Vatan sevgisi. |
|
| İCLÂ-Yİ VATAN |
Yerinden yurdundan sürgün etme, başka tarafa nefyetme. |
|
| RAH-I VATAN |
Vatan yolu. |
|
| ŞÜBBAN-I VATAN |
Vatanın gençleri. |
|
| VATAN |
(C.: Evtan) Bir kimsenin doğup büyüdüğü yer. Yurt. |
|
| VATAN-I ASLÎ |
Bir insanın doğup büyüdüğü veya içinde barınmak kasdedip, başka yere gitmek istemediği yerdir. Yalnız en
az 15 gün kalmak istediği yer de kendisi için vatan-ı ikamettir. (Bak: Mukim) * Cennet. |
|
| VATAN-I SÂNÎ |
İkinci vatan. Sonradan yerleşilen yer. |
|
| VATAN-I SÜKNÂ |
Bir misafirin içinde 15 günden az oturmak istediği yerdir. Bu kimse de fıkıhta misafir sayılır. |
|