| AHİD-ŞİKEN |
f. Ahdi bozan, anlaşmayı bozan. |
|
| CAN-ŞİKEN |
f. Azrâil (A.S.) |
|
| DİL-ŞİKEN |
f. Can sıkıcı, kalb kırıcı. |
|
| HATIR-ŞİKEN |
f. Gönül inciten, kalb kıran, hatır kıran. |
|
| HAYSİYET |
İtibar. Şeref. Değer. Kıymet. Derece. Câh. Mesned. Mertebe. |
|
| HÜRRİYET-ŞİKEN |
Hürriyeti bozan, hürriyeti kıran. |
|
| MUKAVEMET-ŞİKEN |
f. Mukavemeti kıran. |
|
| PEYMAN-ŞİKEN |
(Peyman-şikân) Yemin bozan, ahdini yerine getirmeyen. |
|
| SABIR-ŞİKEN |
f. Sabrı kıran, sabrı bozan. |
|
| ŞİKEN |
f. (Şikesten mastarından) Kıvrım, büküm. * Koparan, parçalayan mânâsında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ:
Haysiyet-şiken $ : f. Haysiyet kıran. |
|
| ŞİKEN-İ KÂKÜL |
Kıvırcık saç. |
|