Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| MELAMET-ZEDEGÂN |
(Melametzede. C.) f. Ayıplanmış, kınanmış kimseler, azarlanmış olanlar. |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| MELAMET |
Kınanmışlık. İtab ve serzenişlik. Rezillik ve rüsvaylık. |
|
| ZEDEGÂN |
(-zede. C.) f. Tutulmuşlar, çarpılmışlar, uğramışlar mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |
|
|
|