| inductive |
{ın'dʌktıv}
- {A} indükleyici, tümevarımsal, doğuma neden olan
|
|
|
|
| inductive |
s. 1. man. tümevarımsal. 2. elek. indükleyen, indüksiyon yapan. |
|
| inductive |
s. tümevarımsal, tümevarımlı; indüksiyon yapan; ilkel. inductively
z. tümevanmsal bir yolla. |
|
| inductive |
in.duc.tive
înd^k'tîv
Sıfat
* tümevarımsal.
electricity
* indükleyen, indüksiyon yapan. |
|
| inductive |
tümevarımsal, tümevarımlı; indüksiyon yapan; ilkel |
|
|