| unbecoming |
{,ʌnbı'kʌmıŋ}
- {A} yakışmayan, uymayan, uygun olmayan, uygunsuz
|
|
|
|
| unbecoming |
s. yakışıksız, yakışmaz; uygunsuz, münasebetsiz. unbecomingly
z. uygunsuz bir şekilde. |
|
| unbecoming |
s. 1. yakışıksız, uygunsuz, yakışık almayan: unbecoming behavior uygunsuz davranış. 2. yakışmayan: Her new dress is unbecoming. Yeni elbisesi ona yakışmamış. |
|
| unbecoming |
un.be.com.ing
^nbîk^m'îng
Sıfat
* yakışıksız, uygunsuz, yakışık almayan:
unbecoming behavior
uygunsuz davranış.
* yakışmayan:
Her new dress is unbecoming.
Yeni elbisesi ona yakışmamış. |
|
| unbecoming |
yakışıksız, yakışmaz; uygunsuz, münasebetsiz. unbe |
|
|