| SAİD |
(Sa'd. dan) Saadetli. Allah (C.C.) kendisini sevmiş. O'nun rızasına ermiş olan. Ahireti için çalışan kimse.
Mes'ud. Mübarek. Bahtiyar. |
|
|
|
| SAİD |
(Suud. dan fâil) Yukarı çıkan, yükselen, kalkan. |
|
| SAİD |
Kolun, bilek ile dirseği arasındaki kısmı. Mirfak. |
|
| SAİD |
Yukarıdaki temiz toprak, pislikten uzak pâk toprak. Yeryüzü. * Yol, tarik. * Mezar, kabir. * Yüksek. * Yukarı
çıkan. |
|
|