Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| ASKER |
(C.: Asakir) Devlet ve memleketin muhafazası için ücretli veya ücretsiz olarak veya kur'a ile toplanarak hazır
bulundurulan ve resmi elbise giyen silahlı adamlar topluluğu. Er, leşker, nefer. |
|
|
|
| ASKER |
f. Devredici, seyyar. |
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| AHZ-I ASKER |
Askere alma. * Askere alınma. |
|
| ASKER-GÂH |
f. Asker kampı, askeriyeye ait kamp. |
|
| MUALLEM ASKER |
Tâlim görmüş asker. |
|
|
|