| beak |
{bi:k}
- {N} gaga, burun, ağız, ibrik ağzı, hakim [Brit.], yargıç [Brit.], öğretmen [Brit.], okul müdürü [Brit.]
|
|
|
|
| beak |
i. gaga; kaplumbağa ve diğer bazı hayvanların baş kısımlarında bulunan sert kısım; argo burun; ibrik ağzı; eski tip harp gemilerinde düşman gemisini tahrip etmede kullanılan sivri madeni burun; ing., (argo) polis, hâkim, öğretmen. beaked
s. gagalı. beakless
s. gagasız .beaklike
s. gagamsı. |
|
| beak |
i. gaga. |
|
| beak |
gaga |
|
| beak |
beak
bik
İsim
* gaga. |
|
|