| idiom |
{'ıdıəm}
- {N} deyim, deyiş, şive, lehçe
|
|
|
|
| idiom |
i .deyim, tabir; şive, lehçe; üslup idiomatic
s. belirli bir dilin özelliklerini taşıyan, dilin if ade özelliklerini belirten idiomatically
z. ana dili gibi. |
|
| idiom |
i. 1. deyim, tabir. 2. (bir gruba özgü) dil, ağız. |
|
| idiom |
id.i.om
îd'iyım
İsim
* deyim, tabir.
* (bir gruba özgü) dil, ağız. |
|
| idiom |
.deyim, tabir; şive, lehçe; üslup idiomat'ic beli |
|
|