| inherent |
{ın'hırənt}
- {A} doğal, doğuştan olan, yaradılıştan, özünde olan, doğasında olan
|
|
|
|
| inherent |
s. 1. in (bir şeye/birine) özgü/has. 2. esas, asıl, öz: inherent rights temel haklar. |
|
| inherent |
s. tabiatında var olan. be inherent in a thing bir şeyin aslında veya tabiatında mevcut bulunmak. inherently
z. tabiatında, doğal olarak, doğuştan. |
|
| inherent |
içsel |
|
| inherent |
doğasında var olan |
|
|