| mutter |
{'mʌtər}
- {N} fısıltı, homurdanma, homurtu, mırıltı
- {V} fısıldamak, homurdanmak, mırıldanmak, mırıldamak
|
|
|
|
| mutter |
f. 1. söylenmek, homurdanmak. 2. mırıldanmak.
i. 1. homurtu. 2. mırıltı. |
|
| mutter |
f.
i. mırıldanmak, fısıldar gibi söylemek; söylenmek, homurdanmak;
i. mırıltı, fısıltı. |
|
| mutter |
mut.ter
m^t'ır
Fiil
* mırıldanmak.
* söylenmek, homurdanmak.
İsim
* mırıltı. |
|
| mutter |
mırıldanmak, fısıldar gibi söylemek; söylenmek, ho |
|
|