| rapture |
{'ræptʃər}
- {N} mest olma, kendinden geçme
|
|
|
|
| rapture |
(i.) kendinden geçme, vecit hali, vecde dalma; aşırı sevinç. rapturous (s.) vecit halinde, kendinden geçmiş. rapturously (z.) kendinden geçerek. |
|
| rapture |
i. kendinden geçme, aşırı sevinç. |
|
| rapture |
(i.) kendinden geçme, vecit hali, vecde dalma; aşırı sevinç. rapturous (s.) vecit halinde, kendinden geçmiş. rapturously (z.) kendinden geçerek. |
|
| rapture |
i. kendinden geçme, aşırı sevinç. |
|
|