Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| BESTE |
f. Bağlanmış, bitiştirilmiş, bağlı. * Kapalı. Tutucu. Donmuş. * Bir nevi ipek kumaş. * Gr: "Besten" fiilinin ism-i
mef'ulüdür. Kelimelerin başına veya sonuna getirilerek mürekkeb kelimeler (Birleşik kelimeler) yapılır. *
Müzikte: Şarkının makam ve âhengi. |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| AB-I BESTE |
Buz. * Mc : Billur, sırça. |
|
| ATEŞ-BESTE |
f. Hâlis altın, kırmızı altın. |
|
| ATEŞ-İ BESTE |
Hâlis kırmızı renkli altın. * Donmuş ateş. |
|
| BESTE-DEHÂN |
f. Dili bağlı. Ağzı kapalı, susan, sükût eden. |
|
| BESTE-DEM |
f. Nefesi tutulmuş. |
|
| BESTE-GÎ |
f. Bağlılık. Kapalılık. |
|
| BESTE-KÂR |
Besteliyen. Besteci. |
|
| BESTE-LEB |
f. Dudağı kapalı. |
|
| BESTE-RAHİM |
f. Çocuk doğuramayan, kısır kadın. |
|
| DEM-BESTE |
f. Sesi soluğu kesilmiş, susmuş. |
|
| DEST-BESTE |
f. El bağlamış, eli bağlı. |
|
| DİL-BESTE |
f. Kalbi bağlı, âşık. |
|
| GERDEN-BESTE |
f. Boynu bağlı. İtâatli. Boyun eğmiş. |
|
| JENG-BESTE |
f. Paslı, kirli, küflü, pas tutmuş. |
|
| PÂ-BESTE |
f. Ayağı bağlı. Hareketsiz. |
|
| SAFF-BESTE |
f. Saf bağlamış, saf olmuş. |
|
|
|