Osmanlıca » Türkçe  |
Yukarı  |
| CEFA |
Eziyet. Sıkıntı. Zulüm. * Bir şey yerinde durmayıp bir tarafa ayrılmak. |
|
|
|
|
Osmanlıca » Türkçe İlişkili Sonuçlar |
Yukarı  |
| CEFA ENDER CEFA |
Cefa içinde cefa. Azab içinde azab veya ayrılık. |
|
| CEFA-DİDE |
f. Cefa çekmiş, cefa görmüş. |
|
| CEFA-KEŞ |
f. Eziyete dayanan, cefa çeken, acıya katlanan. |
|
| CEFA-PİŞE |
f. Gaddar, cebbar, zâlim. * Sevgili, mâşuk, sevilen. |
|
|
|