| BİL-HAYR |
Uğurlu olarak, hayırla. |
|
| DUÂ-YI HAYR |
Hâyırlı dua, hayır isteyen dua. |
|
| FÂİL-İ HAYR |
Hayır işleyen, hayır sahibi. |
|
| FAL-İ HAYR |
İyi alâmet ve işaret. Uğur. |
|
| HAYR-ENDİŞ |
f. İyilik düşünen, hayırlı iş düşünen. |
|
| HAYR-HAH |
f. Hayır sâhibi. Herkesin manevî ve maddî iyiliğini isteyen. Allah rızası için ilm-i Kur'an ve imanla, manen ve
maddeten hayırlı hizmetler etmeyi ve hayırlı işler işlemeyi seven. |
|
| HAYR-HAHÎ |
f. İyilikseverlik, hayırhahlık. |
|
| HAYR-İ MUKAYYED |
Bir kimseye hayırlı olduğu halde, diğer bir kimseye göre zararlı ve şer olan şey. |
|
| HAYR-UL BERİYYE |
Halkın hayırlısı. Hz. Muhammed (A.S.M.) |
|
| HAYR-UL BEŞER |
İnsanların en hayırlısı olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
|
| HAYR-UL ENAM |
(Bak: Hayr-ül Vera) |
|
| HAYR-UL FÂSİLÎN |
Âdil olanların, hâkimlerin en hayırlısı. |
|
| HAYR-UL HALEF |
Hayırlı evlâd. Babasını hayırla andıracak evlâd. |
|
| HAYR-UL UMUR |
İşlerin en hayırlısı. |
|
| HAYR-UL VERA |
(Hayr-ül Enam) Halkın hayırlısı. Mahlukatın en hayırlısı olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
|
| HÜSN-Ü HAYR |
Hayrın güzelliği |
|
| MAZANNE-İ HAYR |
Kendisinden yalnız iyilik umulan kimse. |
|
| MENNÂ-UL HAYR |
Hayır ve iyiliğe mâni olan. Hayrı önleyen. |
|